Dopu ad avè tombu u so ghjacaru cursinu di una fucilata in u chjosu di meli in bassi di u paesi è prima di cacciassila cù a televisò, Brandon Maria spiicò in caffè ch’eddu si vulìa metta una
cartucciata in u zucchinu par veda s’è a vita era andata di megliu. È fà è fà, li sfughjia u curaghju. Spostu nantu à u bancu di u caffè, allisciava di mani u fucili semi automaticu di vinti
balli carcu.
Di stizza, saltarinava, à quandu nantu à u pedi drittu, à quandu nantu à u mancu. (…)
Mossi , erani mossi tutti quanti, à chì in piaghja, à chì in cuntinenti, da godasi l’invirnata in u buliumu vivu di i cità. Inveci quì, feti contu ad essa in calchì sipolcru, ch’avarìani
tiratu l’usciu pà u sempri. Morti vivi, eccu ciò ch’edd’erani, quiddi chì s’erani fermi in paesi. È più morti chè vivi ancu.Da Maghju à Dicembri, ondici paisani s’erani dighjà tiratu u pedi.
Vechji macucchi pà u più.
10 À trent’unu annu, Brandon Maria, issa situazioni ùn la pudìa pata. U troppu stroppia è vi scempia u ciarbeddu.
Da un pizzettu aghjà era briacu cordu. In casa, s’era sbiuttatu i buttigli di a mamma, quiddi allucati à bedda posta pà i parenti in tempu di Natali è di capu d’annu.
In caffè, i soliti pratichi, in cantu di sala, Ghjuvanni Trè viteddi u maciddari, Petru Santu u capitanu à a ritirata, Sulvestru Matangheddu è Mariu di Ninnina. Stinzavani a cartulina, à
l’abitudina, ciuttendu ogni tantu u ditu in u pastizzu da bulicà u cotru vinutu à gallu.
À quidd’altra parti, appuddata in altu, a televisò diciulava à l’assola, senza chì nimu li dessi capu.
Altru nimu, chì bona vìa a mità di u paesi era cuncolta quicci sta sera.
Senza mancu fà attu di salutà quiddi prisenti, u ghjuvanottu si virsiò voltu u bancu.
20 Di una mani scunvolta da i narbi, Dumenicu, u patron’di locu, chì erani apparintati à a longa cù Brandon Maria, li arribiò un bichjeru di wiskhy.
Quiddu t’avìa tuttu di u tontu, capeddi spittinati, i bicchi di camisgia da fora, l’ochji ribuddendu in i caraboni. In fondu avìani smessu di ghjucà ed ascultavani stendu fermi, insicchiti à paru
à iss’animali di punta à u cacciadori.
Pruvò à intaccà à raghjunata dumenicu, ma i paroli escìani malamenti, è barbaticava da a paura chì l’allacciava a bocca. A famiglia, a caccia, i donni…
Infini, tuttu era d’incantu quandu chì u sonu di a televisiò si pisò di sutrattu.
U screnu musciava, colpu in culori, colpu in neru è biancu, paisani di issi cuntrati in sù li forchi à l’Urienti chì currìani assiccati da suldati amiricani.
30 Com’è toccu da a saetta, aguantò u fucili, si vultò Brandon Maria è sparò dui volti in a scatula invispita. Ci fù una sciuppittera trimenti è pò u silenziu, trapanatu da picculi trizinimi
elettrichi di l’apparechju à a malavia. À Ghjuvanni Trè Viteddi è à i cumpagni, li parìa propiu di veda ghjucà calchì filmacciu amiricanu, cù spararii è morti in fantasia ; iè ma, sta sera
tuccarìa forsa à eddi à fà i morti. Francatu un minutu, ch’era ancu pussutu essa un’ora, u tempu s’era allinatu è pisava quant’è pisteddu nantu à i spaddi, è v’acciaccava, u teleffonu ricuccò
daretu à u bancu. Trè cartucci u fecini tacia. (…)
U ziteddu, da sempri l’avia chjamatu cusì Dumenicu, à raghjunà ùn era dispostu.
A sappìa eddu chì Brandon Maria campava solu cù a mamma in una casuchja fora di u paesi. Pruvà, pruvava à buscassi un travagliu in piaghja o pà issu cuntinenti.
40 (…)Campacciava fendu legni. Si tumbava sempri quiddu signari, di sicura, è u li cumpravani in u risturanti citadini. Ma a campa ch’edda c’era a pinsioni di a mamma vechja.
A trent’unu annu, in saluta è forza bramava d’amà una donna è d’accasassi. In paesi i so cuitanni, erani mossi tutti quanti in altrò, à viva, à crescia, inveci d’arritruisciasi, à rializassi
via….à pocu à pocu, tanti guai u si rudìani da indentru à l’usu cancaru.
Sta mani in freccia, à Brandon Maria, u fattori a l’avìa arricata a lettara è quissa, Dumenicu ùn la sapìa.
U sgiò diputatu, in bedda manera, cù carta insistata è infrasati frusti à rombu di ghjuvà, l’annunciava, è li dispiacìa, chì prima l’alizzioni, li vinìa mali assai ad aiutallu. Ma, capulati i
voti, è s’è u populu lu facìa l’anori di ricunducialu à a carica soia, tandu…
50 In casa à Brandon Maria, a mamma vechja pusava in cucina com’edda usava à fà ghjunta a sera, u capu mezu chè sfracicatu da una cartucciata.
In caffè, tutti tacìani. (…) In faccia à u ziteddu, stizza ùn ci n’era più. I so lineamenti erani rigulari è vulintarosi. I so ochji verdi dicisi. Era sbriacatu. Era spuntata a risposta.
Intuppò u fucili, missi a canna ghjustu ghjustu sottu à u baveddu, strignì u chjodu.
I guai vinìani à fini.
Marceddu Jureczek, Ghjuventù, ghjuventù, ghjinnaghju 2007